Ik ben Millie, 31 en single. En daar blog ik over. Zoals internetdaten via Tinder, The Inner Circle, wel of geen seks op de eerste date en wat als mijn vriendinnen baby´s krijgen? Maar ook nieuwtjes en reviews van boeken, films over single zijn. Wil je niets missen? Like mijn Facebookpagina!

Ik ben single

Datingmoe. Hoeveel dates moet ik nog hebben?

image

Het leek mij een heel goed idee. En ze zou het zelf vast ook wel leuk vinden. Een vriendin van een vriendin koppelen aan een man die ik ken. Beiden in de veertig, allebei fanatiek tennisser en – voor zover ik ze ken – dezelfde levensinstelling. Ik dacht dat zij zoiets wel kon waarderen. En dus gaf ik haar naam door aan de man. Hij reageerde direct: ‘ze is mijn type niet. Wat?? Hoe kun je dat nu zeggen afgaande op een foto?’, vroeg ik. Ja, daar had ik wel een punt. En dus stuurde hij haar een bericht. Dat ik dacht dat ze goed bij elkaar zouden passen. Of ze zin had in een drankje? Helaas kreeg hij nooit antwoord. Via mijn vriendin hoorde ik dat hij haar type niet was. Tot zover mijn koppel actie.

Ik wil een lange man. Punt.
Ik ben er nog steeds verbaasd over. Hoe kun je mensen nu meteen afschrijven op basis van een foto? Ja, ik weet het. Er moet aantrekkingskracht zijn. Mensen vallen op een bepaald type. Maar als je iemand nog nooit ontmoet hebt, niet weet hoe hij is, hoe hij praat, hoe hij doet, dan kun je daar toch helemaal niets over zeggen? Later hoorde ik dat de vrouw in kwestie de man had afgeschreven omdat ‘ie te klein was. ‘1 meter 72. Ik ben 1 meter 74!! riep ze uit. Ik ga echt niet met een dwerg rondlopen. Dat ziet er toch niet uit…’ Al mijn tegenwerpingen sloeg ze in de wind. Het maakte niet uit dat er genoeg koppels waren met veel lengteverschil die dolgelukkig waren. Zij wilde een lange man. Of ik niet een lange man wist?

Op deze man zal ik nooit vallen
Zucht. En het dan nog gek vinden dat je in de veertig bent en geen man hebt, schoot het door m’n hoofd. Gemeen, ja. Want, ook ik maak me hier soms schuldig aan. Op een datingsite bijvoorbeeld. Daar heb ik weleens een leuke mail van een man gekregen. We mailden wat heen en weer en toen kwam het moment dat de foto’s vrij werden gegeven. Oh neee, riep ik tegen mijn beeldscherm. Het zal vast een heel lieve man zijn, maar deze man is echt niet knap te noemen. Een beetje het type sociaal onhandig, nerd, dat zich niet goed weet te kleden. Nee, dit is niet iemand waar ik mee op date wil. En zo doe ik precies hetzelfde. Ik ben er niet trots op. Maar op deze man zal ik nooit vallen…

Waar blijft hij?
Daarentegen, de mannen op datingsites, waarvan ik denk, wow, hoeven ook niet perse bij mij  te passen omdat ze wel aan mijn wensenlijstje voldoen. Tussen de 30 en de 38 jaar oud, goede bos krullen, best knap, goede baan en, wat leuk, hij houdt ook van tennis! Stuk voor stuk geen garantie voor de liefde. Soms werd ik er een beetje radeloos van. Zoals Charlotte in de serie ‘Sex and the City’ ooit uitriep: ‘I have been dating since I was fitheen. I’m exhausted! Where is he?!’ Ik snap precies hoe ze zich voelde. Want ja: hoeveel dates moet ik nog hebben voordat ik eindelijk eens een man tegenkom waarbij het goed voelt en die bij me past?

Hij komt vanzelf
Ik heb het onderwerp maar even laten rusten. Heb lekker de aandacht op mezelf gericht en ben leuke dingen gaan doen met vriendinnen. Even niet meer onrustig profielen van mannen aanklikken. Of de kroeg afspeuren naar leuke exemplaren. Nee, laat het maar even. Maar, het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Als ik op een zaterdagavond word gebeld of ik ook naar de kroeg kom, besluit ik te gaan. Ik heb een top avond. Met mezelf en vrienden en hun vrienden. Uren later fiets ik met een voldaan gevoel naar huis. Nee, ik heb geen idee wie er uiteindelijk goed bij mij zal passen. Maar ik voel het en weet het zeker: er is iemand. En in de tussentijd heb ik het prima naar mijn zin. Alleen.

Single? Misschien ben je wel liefdesbang!

Ik heb vanavond weer een date’, vertelt mijn vriendin licht trots. ‘Met wie??’, roep ik. ‘Ja, weer met Daan’. Oh. ‘Goh, leuk voor je’, zeg ik. Ik hoop dat het een beetje gemeend klinkt, want ik kan mijn teleurstelling niet verbergen. Waarom spreekt ze weer met die -sorry voor het woord- eikel af?? Een paar maanden geleden was mijn vriendin head over heels. Ze had een man ontmoet tijdens het uitgaan en binnen een paar weken was het dikke mik tussen die twee. Met haar hoofd in de wolken en tot over haar oren verliefd vertelde ze de grootste verhalen over deze Daan. Hij klonk te mooi om waar te zijn…

Het gaat te snel
En dat was hij ook. Want, weer een paar weken later wist deze man het ‘even niet meer’. Zat niet zo lekker in z’n vel. Werk, familie omstandigheden, alles zat even tegen. En daar kon hij mijn vriendin niet bij gebruiken. Hij kwam ook nog eens net uit een relatie en hij vond het allemaal erg snel gaan. Dat, terwijl hij diegene was die zo ‘snel’ ging. Hij nodigde mijn vriendin uit voor etentjes (en slaappartijtjes) bij hem thuis, smeerde broodjes voor haar, schreef lieve briefjes en belde haar constant. Mijn vriendin vond het allemaal wat te snel gaan, maar ja… het was zo leuk, dus waarom zou ze dat dan stoppen? Ja, waarom zou ze? Dit had zomaar de man van haar leven kunnen zijn.

Hop, van die roze wolk af
Helaas liep het anders. Waarom ze dan nu toch weer met hem af wil spreken is mij een raadsel. Toch begrijp ik het ergens wel. Ook ik heb weleens in deze situatie gezeten. Ben ook ingepakt door een leuke vent, we waren heel snel (voor mij iets te) intiem en veel bij elkaar, het was allemaal geweldig. En dan ineens, zonder aankondiging, was het over van zijn kant. Met een vage reden: ‘ik wil me niet binden, ik voel niet genoeg voor je, of (de geijkte) het ligt niet aan jou’, werd ik hop, zo van die roze wolk afgegooid. En, heel eerlijk, dat was niet de enige keer. Wat doen mijn vriendin en ik dat dit ons steeds gebeurt? Waarom trekken wij dit soort mannen aan? Of doen we er zelf keihard aan mee?

Liefdesbang? Wat?
Ik zag ineens het patroon toen ik het boek ‘Liefdesbang’ van Hannah Cuppens las. Liefdeswat? Ja, liefdesbang. Ik lees: ‘ben je vaak verliefd, maar wordt je liefde keer op keer niet beantwoord? Of ben je niet snel verliefd, maar val je, als dan een keer verliefd wordt voor de verkeerde? Of sla je op de vlucht als het op een echte relatie begint te lijken? Dan lijkt dat verdacht veel op symptomen van liefdesbang’, schrijft Hannah. Het is bijna eng hoe de voorbeelden die Cuppens noemt lijken op de verhalen van mij en mijn vriendin. Het is de man met bindingsangst die er alles voor doet om een vrouw voor zich te winnen. En juist de vrouw met verlatingsangst (ik, mijn vriendin!) staat hier helemaal voor open. De  man wil haar en verovert haar, waardoor zij zich open durft te stellen En zo zijn ze al heel snel intiem en gaan ze helemaal in elkaar op.

Naar jezelf kijken
Maar dan heeft de man met bindingsangst zijn doel bereikt. Zijn angst voor de liefde neemt het dan over. ‘Wil ik dit wel, houd ik wel van haar, de man gaat meer en meer twijfelen en duwt de vrouw van zich af.’ Hier reageert de vrouw met verlatingsangst op door de man zich juist naar haar toe te trekken. Hij mag haar niet verlaten! En zo is de cirkel rond. Het is bizar om het zo op papier te zien staan. Cuppens schrijft mijn verhaal en die van mijn vriendin. Het patroon dat ze beschrijft is ons patroon. We zijn vaak verliefd, maar die wordt keer op keer niet beantwoord. Gelukkig kunnen we daar iets aan doen. Door naar onszelf te kijken, en zelfs terug te gaan naar je jeugd, kun je stappen zetten om dit patroon te doorbreken. Ik ga dit boek cadeau doen aan mijn vriendin. Dat kan ze beter lezen dan op date te gaan met Daan.

Wat is het heerlijk om single te zijn

image

‘Ik moet nieuwe vriendinnen.’ Mijn vriendin kijkt me vragend aan. ‘Ja, vriendinnen van me zijn nu moeder en hebben geen tijd meer voor me. Ik bedoel: wie kan er nu nog met me mee de kroeg in?’ Ik houd een klaagzang over de veranderingen die het moederschap in mijn vriendschappen teweeg heeft gebracht. Ik ben er verre van blij mee. Mijn vriendin laat me uitrazen. Dan zegt ze: maar je kunt wel andere dingen met deze vriendinnen doen. Thee drinken, bijkletsen. Samen eten. Kijk naar wat je nog wel kunt in plaats van focussen op wat er niet meer is’. Hmm, goeie. Maar ik blijf het nog steeds niet zo leuk vinden.

‘Eerst viel het nog wel mee, was ik diegene die geen vriendje had’. Maar nu gaan ze trouwen en zelfs aan de kinderen. Nu hoor ik er echt niet meer bij!’ Mijn vriendin hoort me aan. Dan zegt ze: ‘misschien heb jij over een jaar wel een dikke vette relatie. En denk je soms: wat was het leuk om single te zijn! Ik schud mijn hoofd. Dat gaat echt niet gebeuren. ‘Nee, zegt mijn vriendin, dat kun je je nu niet voorstellen, maar dat gaat ooit weer komen. Echt! Dus: richt je op de positieve dingen van single zijn. Wat wil je allemaal doen nu je nog single bent?’

Als ik naar huis fiets merk ik dat ik een grote glimlach om mijn mond heb. Ze heeft gelijk! Ik ga alles uit het single zijn halen wat er te halen valt. En nog meer! Alleen op reis? Waarom niet? Ik hoef aan niemand te vragen of het uitkomt. Of over de bestemming te overleggen. Een cursus fotografie? Weekendje weg met een vriendin? Die dure laarzen kopen? Of die foute man in de kroeg zoenen. Waarom niet? Ik ben helemaal geïnspireerd door het goede advies van mijn vriendin. En we hebben afgesproken elkaar op de hoogte te houden van onze single acties. We maken er een soort competitie van.

Een paar weken later krijg ik een sms van mijn vriendin. Ze is op bezoek bij een vriendin in Londen. Ze schrijft: ‘wat is het heerlijk om vrijgezel te zijn. Nog geen minuut in Londen en ik heb een date met een Engelsman die al 12 jaar in Nederland woont!’ Vol ongeloof kijk ik naar mijn scherm. Waaat? Wat maakt ze allemaal mee daar?! Ik stuur direct terug dat ik alle verhalen wil horen als ze terug is. En dat het 1-0 voor haar is. Een dag later weer een sms: ‘het voordeel van single zijn: gekust kunnen worden op de trap van het vliegtuig door een aantrekkelijke man…’ Weer kan ik mijn ogen niet geloven. Hoe doet ze het?!

Ik voel me wel een beetje saai in vergelijking tot mijn vriendin. Naast mijn positieve mindset is er bij mij niet zoveel veranderd. Als ik het maar gewoon zeg dat ik me een beetje saai voel vergeleken bij haar, drukt ze dat meteen de kop in. ‘Jij bent nooit saai. Met of zonder mannenverhalen’. Dan krijg ik een super lief Whatsappje van haar voor het slapen gaan: ‘slaap lekker leuke single!’ Vriendinnen zijn zo belangrijk en onmisbaar in het leven van een (single) vrouw! Toch mag er wel wat actie komen op liefdesgebied. Want mijn bijdrage aan de onderlinge competitie is nog niet echt om over naar huis te schrijven. 

Mijn vriendin zit ondertussen namelijk niet stil. Ze is nu eigenlijk met drie (DRIE!) verschillende mannen aan het daten. Dat vindt ze zelf  ook teveel van het goede, maar het loopt nu even zo. Die avond ga ik spontaan nog even de stad in. Ik kom een oude vriend tegen en ontmoet een vriend van hem. Die blijkt wel erg leuk en na een paar drankjes staan we – heel ordinair – alsof we 16 zijn op de dansvloer te zoenen. 3-1 !!! stuur ik de volgende dag naar mijn vriendin. Ze heeft helemaal gelijk: het is heerlijk om single te zijn!

Spoedcursus flirten doe je zo

image

Oh daar staat hij. Die ene leuke man waar ik vorige keer even mee gepraat heb. Ik had hem hier helemaal niet verwacht. Oh jee, ik durf hem niet aan te kijken. Ineens ben ik me er heel bewust van hoe ik daar sta. Nou ja, staan, ik loop een beetje heen en weer. Doe alsof ik iemand zoek. Wat doe ik hier eigenlijk? Weg hier. Alles beter dan hier blijven en me geen houding weten te geven. Snel loop ik naar buiten. Jeetje. Ik had hem daar echt niet verwacht. Waarom heb ik niets tegen hem gezegd? Wat stom! Gemiste kans.

Aardig tegen veilige mannen
Dit is echt typisch iets voor mij. Zodra ik iemand leuk vind, weet ik niet wat ik moet doen als ik hem tegenkom. Doe ik super leuk en aardig tegen andere mannen, want die zijn ‘veilig’. En de man in kwestie krijgt niet eens een glimlach. Of een blik. Mijn signalen zijn precies het tegenovergestelde van wat ik wil uitzenden. Damn! En het dan gek vinden dat er nooit wat gebeurt! Of dat de mannen waar ik niet zoveel interesse in heb achter me aan komen. Heel raar… 

Lees verder

Single vrouwen. Doen we iets verkeerd?

image

‘Ik zit nu alweer dagen met Steven in mijn hoofd’. Een vriendin aan de telefoon. Ze is aan het daten met een veertig jarige man, met kind. ‘Hij heeft alweer een tijdje niets laten horen’. Waardoor ze de hele dag haar telefoon aan het checken is. Heeft hij wat gestuurd? Wanneer was hij voor het laatst online? En waarom heeft hij dan nog niet gereageerd? Relaxed is anders… ‘Sorry, begin ik, maar dit gaat niets worden, anders had hij wel meer moeite gedaan. Alle keren dat het bij mij zo ging is het nooit wat geworden’. En dat weet mijn vriendin eigenlijk zelf ook wel. Als ze eerlijk is weet ze dat deze man niet bij haar past. Maar het had zo leuk kunnen zijn. Waarom wil het steeds maar niet lukken?

Ooit komt snel dichtbij
Dat is een vraag die mij en mijn single vriendinnen bezighoudt. We zijn begin dertig en de mensen om ons heen zijn gesetteld en krijgen kinderen. Best confronterend, hoor, steeds weer een geboortekaartje in de bus. Niet dat ik nu kinderen wil. Maar ooit misschien wel. En ooit kan ook niet meer zolang uitgesteld worden. Keer op keer horen we elkaars dateverhalen aan, die uiteindelijk weer eindigen in een desillusie of een gebroken hart. De redenen waarom het niet lukte zijn divers: ‘Ik voelde gewoon niets’, of ‘het ging hem alleen maar om de seks’, of (de meest pijnlijke) ‘hij wilde niet’.

Lees verder

Net als in de film

image

‘In het echt gaat het niet zo, hoor’, zeg ik tegen mijn vriendin als we de bioscoop uitlopen. We hebben net de film ‘Hartenstraat’ gezien. Een ontzettende vrouwenfilm vol romantiek en humor. Anderhalf uur lang smullen: krijgen ze elkaar wel of niet, met zoals altijd een happy ending. Natuurlijk krijgen de twee zo van elkaar verschillende hoofdrolspelers elkaar. (Sorry voor de spoiler…) Maar ik verbaas me gewoon over de afloop van deze films. Niks geen:  zij zat nog maandenlang depressief in haar pyjama op de bank, te dromen over wat had kunnen zijn. En hij trouwt een ander dat een kreng blijkt te zijn en hij gaat uiteindelijk vreemd. Nee hoor, in de film komt het altijd goed!

Een stomend hete man
Na zo’n heerlijk romantische einde zit ik altijd even op een roze wolk. Een wolk van ‘zo zou de liefde eruit moeten zien’. Want ja, zo gaat het altijd in films! Dus waarom niet in het echte leven? Nou ja, misschien omdat het een film is. En dat weet ik ook wel. Maar stiekem denk ik, hoop ik… dat ik ook gekust ga worden door zo’n ontzettend leuke, knappe, geestige, sportieve, lieve, slimme, aardige, intellectuele, stomend hete man. En dat we nog lang en gelukkig leven. Want: why settle for less? De man uit de film is van vlees en bloed, dus dan kan ik er ook zo een krijgen. Ik ga niet voor minder. 

Lees verder

Deze man past perfect bij jou

image

Nergens meer bang voor zijn. Dat ga ik proberen in 2014. Niet voor spinnen, ofzo. Nee, van die dingen als presentaties geven, netwerkgesprekken voeren en daten. Vanaf nu vind ik dat soort dingen niet meer eng. Spannend, dat wel. Maar ik ga het gewoon doen. Het voelt lekker om dat te zeggen. Om het heft in eigen handen te nemen.

Gekoppeld
Een week later word ik meteen uitgedaagd. Een collega aan de lijn. Ze weet een leuke man voor me die goed bij me zou passen! Of ze mijn nummer mag geven? Een jaar geleden had ik gezegd, nee, doe maar niet! Vriendinnen weten dat ik het vreselijk vind om gekoppeld te worden. ´Als je het maar uit je hoofd laat´, roep ik altijd. Maar nu… ja, ik ga het doen. ´Geef m´n nummer maar´, zeg ik. Maar dan wil ik wel zijn naam, kan ik hem tenminste even Googelen.

Even Googlen…
Een klein zoektochtje op Google vertelt mij dat dit een heel leuke jongen is, waar eigenlijk niet zoveel over te vinden is. Woont bij mij in de buurt. Hoogopgeleid. En zijn foto´s zijn leuk! Een week later ben ik het alweer bijna vergeten, totdat ik een gemist gesprek heb. Van een nummer dat ik niet ken. Dat is ´m natuurlijk! Ik bel terug. Er wordt niet opgenomen. Aarghh! Dan heb ik een goed idee. Ik sla zijn nummer op en open Whatsapp. Jaa, hoor! Daar staat hij! Ik herken hem van de foto. Even later belt hij terug en we hebben een leuk gesprek. We spreken af dat we donderdag wat gaan drinken. Leuk!

Lees verder

Single of bezet

image

Sta je ook weleens te praten met iemand, gewoon gezellig? Jullie hebben een geanimeerd gesprek, maar het is niet dat je meteen denkt ‘die vind ik super leuk’. Niet op die manier, in ieder geval. Het is gewoon leuk, hij zou zo een goede vriend kunnen zijn. Ik heb dat vaak op vrijdagavond als ik in de kroeg sta. Meestal begin ik de vrijdagmiddagborrel met een groepje vriendinnen, maar naar mate de avond vordert staan de meesten van ons wel met een man te praten.

Dat heeft mijn vriendin ook
In zo’n gesprek is er dan weleens een awkward moment. Als de man ‘het’ ineens laat vallen. BOEM. Midden in het gesprek. Het valt zo tussen ons in. Het ligt daar en ik kan er niet omheen. Hij zegt: ‘dat heeft mijn vriendin ook’. Of: ‘ja, leuk, dat doe ik ook elke zondag met mijn vrouw…’ Blijkbaar vond hij het nodig om ‘de partner’ te noemen. Echt! Waarom? We waren gewoon gezellig aan het praten. Verder niets! Of ja, in ieder geval nóg niets.

Waar zijn mijn vriendinnen?
Hoe moet ik hier op reageren, zonder dat ik laat merken dat ik me enorm aangesproken voel? Alleen maar omdat ik single ben. Hoe kan ik duidelijk maken dat dit gesprek gewoon gezellig is en het me niet te doen is om deze man binnen te hengelen?

Lees verder

Mannen willen toch jagen?

image

Hoorde ik daar wat? Waar is mijn telefoon? Oh, daar. Shit. Geen berichtje van de man waar ik mee aan het daten ben. Al een dag niet. Wat zou hij aan het doen zijn? Misschien is hij druk? Aan het werk kan hij niet meer zijn. Overwerken? Nee, hij is vast in de sportschool. Dan heb je geen tijd om wat te sturen. Daarna nog even in de sauna, drankje doen met een vriend. Ja. Dat zal het zijn. De komende twee uur hoef ik dan ook niet op m’n telefoon te kijken. Stuurt ie toch niets.

Jagen? Of toch maar assertief?
Ik pak het tijdschrift weer op dat ik aan het lezen was. Lees een paar woorden. Zal ik hem anders wat sturen, denk ik dan. Dat kan natuurlijk ook! Top plan! Whatsapp, ik tik op zijn naam… en nu? Geen idee wat ik zal sturen. Wat is er als laatste gestuurd? Oh ja, dat ie me snel een keer wil zien. Maar iets concreets…. Nee. Zal ik dat nu voorstellen? Staat wel lekker assertief. Ik denk wel dat ie van een pittige vrouw houdt. Maar moet de man dat initiatief niet nemen? Mannen willen toch jagen en hun prooi veroveren? Nee, ik stuur toch maar niets. Nu even niet…

Spits erbij, ook in de liefde
Als ik een manlijke vriend van mij hierover raadpleeg zegt hij: ‘spits erbij’. Sorry? Dat begrijp ik niet. Hij legt het me geduldig uit. Volgens mijn vriend is het allemaal héél simpel.

Lees verder

100 berichten! Jippie!!

100 berichten! Jippie!!

(Bron: assets)

ETCETERA theme by Hrrrthrrr